U gebruikt een verouderde browser. Gebruik een ondersteunde versie voor de beste ervaring op MSN.

Op safari op de Hoge Veluwe Is dat een hert of een dooie boom?

Logo De Telegraaf De Telegraaf 8/09/2018 Marjolein Hurkmans
© Aangeboden door TMG - Telegraaf Media Groep

We turen in de verte. Ergens is een roodbruin vlekje te zien. Een hert? “Ik denk dat hij aan het eten is,” zegt Harald die ons met een jeep rondrijdt over de Hoge Veluwe en in de verte op Thomas Acda lijkt. “Hij staat zo lang stil.” Ik pak de verrekijker van hem over en probeer me te focussen op Bambi in de verte. Ik zie niks.

 “Ja, daar is ie,” roep ik blij. Want nou ja, ik ben zo kippig als maar zijn kan, maar dat hoeft niet iedereen te weten. De collega van een ander damesblad neemt de kijker over. Ze tuurt en tuurt. “Dat is helemaal geen hert,” zegt ze dan resoluut. “Dat is een klein dood bruin boompje.” Ah, nou zien de rest van de inzittenden het ook. Ik houd wijselijk mijn mond.

Naar buiten

Supermarktketen COOP vindt het een goed idee als we met z’n allen eens wat vaker naar buiten gaan. De paden op, de lanen in deze herfst. En dus hebben ze een deal gesloten met natuurpark de Hoge Veluwe.

Klanten kunnen zegeltjes sparen en met een volle spaarkaart krijgen ze een tweede ticket voor het natuurgebied, dat nog steeds in particuliere handen is, gratis. Ik mocht alvast een keer mee om te zien wat er allemaal zo de moeite waard is, onder de rook van Arnhem en Ede (het park beslaat verschillende gemeentes, maar dat is ook niet raar, aangezien het 54 vierkante kilometer groot is).

Hobby

Er zit een verhaal achter. Ooit was er in Rotterdam ene meneer Müller en die runde zeer succesvol een scheepvaartbedrijf. Onder zijn werknemers bevond zich de jonge uiterst slimme Anton Kröller. Op een dag kwam er een nieuwe stagiaire; Helene. Anton raakte met haar aan de praat, viel als een blok voor haar mooie ogen en trouwde met wat uiteindelijk de dochter van de baas bleek.

Helaas sloeg het noodlot toe. De oude Müller stierf al snel aan een hartinfarct. Anton en Helene zetten de zaak voort en stuwden de boel tot grote hoogtes. Het geld stroomde binnen. En wat moet je dan met al die miljoenen? Dan heb je een hobby nodig. Anton besloot dat het tijd werd voor een buitenhuis en liet in de buurt van Hoenderloo een kapitaal jachthuis neerzetten door architect Berlage.

Zo’n huis is niks zonder een riante achtertuin, dus zijn volgende stap was het opkopen van alle stukken land die in de buurt beschikbaar kwamen. Zo ontstond het park Hoge Veluwe, een privégebied van ruim zestig hectare waar de eega’s en hun vier kinderen naar hartenlust konden paardrijden en jagen.

Hier en daar plukte Anton nog wat exotische wilde dieren vandaan, waarbij de kangaroe’s het helaas niet overleefden, maar de mouflons tot op de dag van vandaag vrolijk rondhuppelen.

Van Gogh

Helene ondertussen had zo haar eigen passie ontdekt. Ze reisde stad en land af om kunst te kopen. Vooral voor de toen nog verguisde Van Gogh had ze een voorliefde. Ze verzamelde zo’n zestig werken van de kunstenaar. En toen, tijdens de economische crisis van de jaren 20 van de vorige eeuw, ging het mis. Het bedrijf verloor zoveel geld dat er niks anders op zat dan te bezittingen te verkopen.

Een onverteerbaar verlies vonden de Kröller-Müllers. In plaats daarvan namen ze contact op met de minister. Die leende het echtpaar acht ton om een faillissement af te wenden en beloofde het park intact te houden. Mits het wel in handen van een stichting kwam en mevrouw al haar kunstwerken aan hem overdroeg.

Ze zouden dan wel in een museum in het park tentoongesteld worden, maar vanaf dat moment waren ze niet meer van Helene, maar van de overheid. Acht ton voor zestig Van Goghs! In juni van dit jaar verwisselde een van zijn werken nog voor zeven miljoen van eigenaar.

Afijn, de Kröller-Müllers leefden nog lang en gelukkig en werden uiteindelijk op het landgoed begraven. Mochten hun nazaten het graf willen bezoeken, dan moeten ze gewoon een kaartje kopen. Of zegeltjes sparen bij de supermarkt.

Geen konijn te zien

Voor de kuddes herten en roedels konijnen hoeven ze het niet te doen. Dit is de natuur. Als zo’n hert geen zin heeft in bezoek, gaat hij gewoon achter een bosje staan: zoek het lekker uit met je jeep en je verrekijker. Er schijnt genoeg rond te dartelen, alleen niet op deze zonnige nazomerdag.

Misschien maar goed ook, denk ik als ik van arren moede maar een mooi bosje paarse hei fotografeer. Ik heb zo het idee dat ik nooit meer reerug wil eten als ik eenmaal de mama van Bambi in de ogen heb gekeken. En dat zou toch jammer zijn. Nog 108 dagen tot kerst…

]]>

Info reclamekeuze
Info reclamekeuze

Meer van De Telegraaf

image beaconimage beaconimage beacon