U gebruikt een oudere browserversie. Gebruik een ondersteunde versie voor de beste ervaring op MSN.

Martien: De gayscene voelde leeg, ik miste mijn gezin

Logo De Telegraaf De Telegraaf 6 dagen geleden Eline Doldersum

Het gezin Meiland werd in één klap beroemd door zijn deelname aan Ik vertrek in 2006. Nu, dertien jaar later, heeft het viertal de Gouden Televizier Ring op zak door het enorme succes van de televisieserie Chateau Meiland. Om dit te vieren herplaatsen we de drieluik die wij begin dit jaar van dit bijzondere gezin maakten. Vandaag deel 1: De man.

© Aangeboden door TMG - Telegraaf Media Groep

Martien Meiland (57): „Toen we besloten om mee te doen aan Ik vertrek, hadden we geen idee wat ons te wachten stond. Ik heb er nooit bij nagedacht dat mijn homoseksualiteit het gesprek van de dag zou worden. Zoiets bedenk je niet. Tegelijkertijd begrijp ik het wel. Mensen hadden geen idee hoe de vork in de steel zat. Ze wisten niet dat ik allang uit de kast was gekomen. Dat Erica en ik een platonische relatie hadden.”

„Die ene kus met een man, vijf jaar daarvoor, zette mijn leven compleet op z’n kop. Ik wilde helemaal niets voelen voor een man, want ik was dolgelukkig met mijn gezin. Toch was het gevoel zo sterk dat Erica en ik besloten om een tijdje uit elkaar te gaan. Zo kreeg ik de ruimte om te ontdekken wat ik wilde. Dat was een moeilijke tijd. Vooral de worsteling met mezelf vond ik zwaar. Ik ben zelfs naar de huisarts gegaan met de vraag of ze mij hormoonprikken konden geven, zodat ik weer de oude Martien zou worden. Vreselijk allemaal.”

© StudioChapp

„Uiteindelijk ben ik voor twee jaar naar Amsterdam vertrokken, waar ik mezelf heb ondergedompeld in de gayscene. Dat was allemaal best gezellig, maar tegelijkertijd voelde het ook leeg. Ik miste Erica en de kinderen, het warme gezinsleven. Dáár was mijn thuis.”

„Ondanks alles hielden Erica en ik nog heel veel van elkaar. We hadden misschien geen seksuele relatie meer, maar besloten uiteindelijk toch samen verder te gaan. Dat leek ons ook voor de meiden het beste. Niet snel daarna emigreerden we naar Frankrijk om onze grote droom na te jagen. Dat is één van de beste beslissingen geweest die we hebben gemaakt.”

„We hebben daar zo’n fantastische tijd gehad. Dat ondertussen in Nederland een discussie gaande was over mijn geaardheid, deed mij niet zoveel. Mensen moeten toch altijd iets te praten hebben. Of ik nou homo ben of niet, wat maakt het allemaal uit? Dat is toch niet het belangrijkste! Het belangrijkste is dat wij altijd een hecht en liefdevol gezin zijn gebleven. Dat we precies weten wat we aan elkaar hebben.”

„Mijn gezin staat bij mij op nummer één. Ik zou het best leuk vinden als er een leuke man mijn leven binnenwandelt, maar op dit moment heb ik mijn handen vol aan het chateau. Het was een droom van Erica, maar ik was meteen enthousiast. Samen hebben we tientallen kastelen bezocht, maar ons droomhuis zat er niet tussen. Totdat we een chateau uit 1870 bezochten. We keken elkaar aan: ’Dit is het!’.”

„Het heeft authentieke details, is indrukwekkend groot en ligt op een prachtige locatie vlakbij het gezellige Limoges. Liefde op het eerste gezicht. We hopen in mei de deuren te openen. Samen met vriendin Caroline ga ik mij storten op het diner en Erica en onze dochter Maxime serveren het ontbijt. Montana, onze oudste, gaat helaas niet mee. Zij heeft haar leven in Nederland en houdt daar onze winkel draaiende.”

Ook dit avontuur wordt wellicht uitgezonden op televisie (update: na een laatste mailtje - naar John de Mol persoonlijk - kwam die droom alsnog uit met De Ring als kers op de taart, red.). Bang voor negatieve reacties ben ik niet. Tijdens Ik vertrek werden vooral de opmerkelijke reacties uitvergroot in de media, maar we hebben ook hartverwarmende berichten gekregen. Dát is waaruit wij de energie halen. En als mensen willen praten, dan doen ze dat maar. Wij zijn gelukkig, dat is waar om draait.”

Morgen deel 2: De vrouw.

Info
Info

Meer van De Telegraaf

Info
image beaconimage beaconimage beacon