U gebruikt een oudere browserversie. Gebruik een ondersteunde versie voor de beste ervaring op MSN.

Waarom je de kinderwensvraag beter achterwege kunt laten

Logo De Telegraaf De Telegraaf 13-8-2017
© Eigen foto

De alleenstaande Anouk Oosthout (35) is het zat om iedere keer te moeten uitleggen waarom zij (nog) geen kinderen heeft. Ze schreef in een lezerscolumn waarom die vraagstellers eens zouden moeten ophouden met het stellen van De Vraag.

Op verjaardagen of feestjes is het regelmatig raak: 'Wil je kinderen?' Anouk krijgt regelmatig met deze vraag te maken en is het zat om er steeds weer mee geconfronteerd te worden dat ze 35 is, single is en inderdaad wel een kinderwens heeft.

"Met de vraag op zich is niet zoveel mis. Die getuigt van belangstelling. Maar als in die vragen daaropvolgend ook angst, verwachting, iets dwingends of soms zelfs een oordeel weerklinkt, wordt het minder prettig. En ik zeg niet dat wat ik hoor in die vragen geheel de schuld is van degene die ze stelt; ik ben me er volledig van bewust dat dit een gevoelige snaar bij mij raakt. En bij velen met mij."

PRIMAIRE REACTIE Mijn primaire reactie op dit vragensalvo op een minder goede dag is eigenlijk 'I'M AWARE, JE HOEFT MIJ NIET TE VERTELLEN HOE DE BIOLOGIE IN ELKAAR STEEKT, DENK JE NIET DAT IK DAAR SOMS ZELF EEN BEETJE BANGIG VAN WORD? DAT IK DIE DRUK SOMS NIET VOEL?' 'DAT IK BIJ ELKE VERJAARDAG TOCH WEDEROM NIET JONGER WORD, HOE DANKBAAR IK OOK BEN DAT IK OUDER WORD? IK DOE STINKEND MIJN BEST TE GENIETEN VAN WAT IS EN VAN HET FIJNE LEVEN DAT IK VOOR EN MET MEZELF GECREËERD HEB! DUS PLEUR OP EN BEMOEI JE MET JE EIGEN ZAKEN.'

ANGSTEN

Mijn sociaal wenselijke, gefilterde antwoord na die reeks vragen - omdat ik heus snap dat het vaak goed en invoelend bedoeld is - is: 'Ja, ik heb een kinderwens en ja, ik word ouder, dat besef ik', en glimlach daar vriendelijk bij.

Wat voor mij al een overwinning op zich is, want ik gaf tot voor kort nogal vaag antwoord op die vra(a)g(en) uit angst om m’n dates af te schrikken en uit angst dat er een kans bestaat dat die wens wellicht ook niet in vervulling kan gaan. Je weet nooit hoe het leven loopt. Die angsten probeer ik los te laten. Mogen artsen zich bemoeien met jouw kinderwens?

DE KINDERWENSVRAAG 

Ik weet zeker (want ik spreek ze) dat veel vrouwen van mijn leeftijd die ook een single leven hebben én een kinderwens, deze momenten en gevoelens maar al te goed herkennen. Daarom een lief en vriendelijk verzoek aan medemensen die van plan zijn de kinderwensvraag nog eens te stellen aan vrouwen zoals ik: stel 'm oprecht en respectvol, houd de vraag neutraal en maak er geen geintje van. Bij twijfel of het wel gepast is, stel 'm gewoon niet. Je weet nooit welke gevoelens of soms zelfs pijn er achter die mooie glimlach van deze vrouwen schuil gaat.


Info
Info

Meer van De Telegraaf

image beaconimage beaconimage beacon