U gebruikt een oudere browserversie. Gebruik een ondersteunde versie voor de beste ervaring op MSN.

‘Even verwerken: mijn moeder (67) is verslaafd aan Pokémon Go’

Logo De Telegraaf De Telegraaf 25-8-2019 Anonymous
© Aangeboden door TMG - Telegraaf Media Groep

Maaike Timmerman is presentatrice van Omroep WNL en bekend van het programma Goedemorgen Nederland. Wat houdt haar bezig? 

In de familie-appgroep stuurt mijn vader een foto van de ontbijttafel. Beschuit, mandje brood, aardbeien, krantje erbij en mijn moeder in haar kamerjas met telefoon in de hand. “Wij zijn nog niet zover,” schrijft hij.

“Ontbijten en nog even Pokémon checken.” Er staat een smiley achter die zijn ogen ten hemel slaat. 

Verslaafd aan Pokémon Go

Pokémon checken? Waar gaat dit over? Zou mijn 7-jarige neefje bij mijn ouders logeren? Het is tenslotte vakantie… Maar waarom staat hij dan niet op de foto? 

Voor het eerst in de geschiedenis is mijn man beter op de hoogte van de laatste familieperikelen dan ik. “Wist je dat niet?” zegt hij triomfantelijk. “Je moeder heeft Pokémon Go op haar telefoon gezet. Eigenlijk voor je neefje, want die vond het wel handig om met oma te kunnen ‘traden’. Maar nu is ze zelf verslaafd!” 

Goed, even verwerken. Mijn moeder, 67 jaar, zit achter virtuele diertjes aan. 

Ik denk aan mijn eigen opa’s en oma’s. Ik heb ze weleens geprobeerd uit te leggen hoe we met elkaar zouden kunnen mailen. Dat vonden ze allemaal maar “gekkigheid” en “onnodig”. Ze wilden niets weten van mobiele telefoons en computers.

Wingardium Leviosa!

Ooit interviewde ik mijn opa en oma over hun (liefdes)leven ter ere van hun 60-jarig huwelijk. Terwijl zij urenlang prachtige verhalen vertelden, tikte ik mee op mijn laptop. Toen opa zich ergens in vergiste, voelde hij zich schuldig: “Moet je nu helemaal opnieuw beginnen?”

Ik keek hem onbegrijpend aan, tot het tot mij doordrong dat hij de laptop zag als een typemachine. Ik draaide het scherm naar hem toe en liet zien hoe je een woord met een paar klikken weghaalde.

Zijn verwonderde blik zal ik nooit vergeten. Het moet voor hem gevoeld hebben alsof iemand “Wingardium Leviosa!” riep en er inderdaad iets begon te zweven. Maar van Harry Potter had hij ook nog nooit gehoord. 

Omgekeerde wereld

Die middag zit ik bij mijn ouders aan tafel en ben ik getuige van de nieuwe ‘verslaving’ van mijn moeder. “Ik heb de verkeerde in de gym gezet,” verzucht mijn moeder opeens. “Ik had er een Snorlax in moeten doen!”

Ik verslik me in mijn beker melk. Snorlax? Ze laat het me zien. “Dit is een Snorlax. Je had ze ook slapend, snoozing Snorlax.”

Terwijl mijn vader en ik een blik wisselen, praat mijn moeder onverstoord verder. “In de gele gym is nu iemand die ‘moppie wesley’ heet en die heeft een heel akelig dier. Ik heb er een Volbeat in!”

Ze kijkt me opgetogen aan, maar meldt even later teleurgesteld: “O nee, die is niet van mij.” Ik heb geen idee waar ze het over heeft. Waar is de tijd gebleven dat ik haar moest uitleggen hoe je een app op je startscherm krijgt?

Bloedfanatiek

Ook mijn vader weet niet wat hem overkomt. Tijdens wandeltochten moet er regelmatig een ommetje gemaakt worden, zodat mijn moeder Pokémon kan vangen.

Mijn neefje heeft geluk. Hij ontvangt soms ‘gifts’ van oma en gaat tijdens de zomervakantie met haar naar plekken waar het volgens mijn moeder “wemelt van de gyms en stops”. 

Ik mijmer over hoe ik later ook dit soort spelletjes met mijn kleinkinderen ga doen. Mijn dagdromen worden ruw verstoord door mijn moeder die ineens verontwaardigd schreeuwt: “Nou ja, het is maar 100 XP!”

Ze staart bloedfanatiek naar het scherm. Ze gaat er zelfs zo in op, dat ze niet eens hoort dat ik voorzichtig mededeel dat ik hier een column over ga schrijven.

Dit verhaal lees je in ZOMER, het magazine dat deze zaterdag voor het laatst bij De Telegraaf zit. Vanaf komende zaterdag ontvang je VROUW Magazine weer.

Info
Info

Meer van De Telegraaf

image beaconimage beaconimage beacon