U gebruikt een oudere browserversie. Gebruik een ondersteunde versie voor de beste ervaring op MSN.

José beet als vrouwelijke boswachter het spits af: Dan stond er weer een opblaaspop op de wc

Logo De Telegraaf De Telegraaf 5 dagen geleden Yara Hooglugt
© Aangeboden door TMG - Telegraaf Media Groep

Toen José Borsboom (65) in 1981 als tweede vrouwelijke boswachter in Nederland werd aangenomen, was ze het mikpunt van grappen en pesterijen. Toch hield ze het 38 jaar vol. Nu gaat ze met pensioen: "Ik ben in die mannenwereld wel gepest, ja."

Of ze dat nou niet gevaarlijk vond, vroegen vriendinnen haar vaak, zo in haar eentje in de bossen. "Ik ben van jongs af aan een pittig type geweest en heb altijd op mezelf vertrouwd. Een onveilig gevoel heb ik dus nooit gehad. Toch vonden veel mensen mijn beroep maar niks."

Opblaaspop

Ook haar moeder had zich de toekomst van haar dochter anders voorgesteld. "Verliefd, verloofd, getrouwd en een leuke baan. Maar boswachter? Dat vond ze niets voor een meisje. Van de 350 mensen die destijds op mijn opleiding tuinarchitectuur zaten, waren er ook maar vijf vrouw."

Eenmaal in het werkveld was ze de tweede vrouwelijke boswachter van Nederland, en dat heeft ze geweten. "Ik ben in die mannenwereld wel gepest, ja. Zo vond ik bijvoorbeeld een keer een opblaaspop op de wc.

Intimidatie

Ze proberen je gewoon uit, om te kijken hoe je reageert. Gelukkig heb ik altijd een weerwoord gehad. Je kunt proberen mij in de zeik te nemen, maar andersom kan het ook. Ik laat echt niet zomaar over me heen lopen!

Ik ben ook vaak genoeg geconfronteerd met intimidatie door bezoekers van het gebied waar ik werkzaam was. Een jager bijvoorbeeld was niet van mijn controle gediend.

Fysieke agressie

Hij dacht mij te kunnen intimideren door zó dicht bij me te gaan staan, dat de punten van zijn schoenen de mijne raakten. Maar ik heb altijd gewoon moeten lachen om dat soort situaties."

Toch ging intimidatie een enkele keer over in fysieke agressie. "Ik sprak eens een man aan die wat verward door het bos dwaalde. Hij bleek zwaar overspannen. Toen ik hem even later nogmaals passeerde, gooide hij me van mijn fiets.

Gekneusde rib

Hij duwde mijn fiets bovenop me en hield me klem. Door te praten heb ik hem van me af gekregen, maar ik had wel een gekneusde rib. Toen heb ik mijzelf wel even afgevraagd: 'Was ik naïef?'

Het heeft mij er in elk geval niet van weerhouden met net zoveel passie door te gaan. Dit soort dingen kunnen immers ook 'gewoon' op straat gebeuren. Ik ben altijd realistisch geweest en vertrouw op mijn instinct."

Gestroopt

Ook buiten werktijden vertrouwt ze op haar instinct. "'Tassen aan de andere kant!' hoor je mij regelmatig zeggen als ik met vrienden over straat loop en we iemand tegemoet lopen waarbij ik geen goed gevoel heb.

Ook was ik eens op vakantie in Canada op pad met een ranger. Toen we onbekend terrein op reden, kregen wij ineens allebei het gevoel dat er iets niet pluis was. En ja hoor: er werd daar illegaal een eland gestroopt."

Of ze haar werk gaat missen? Daar antwoordt José volmondig 'Ja' op. "Maar mijn opvolger is ook een vrouw, dus dat vind ik ontzettend leuk. De boswachterswereld is echt flink veranderd: van de 520 boswachters zijn er inmiddels 85 vrouw. Maar wat mij betreft, worden dat er nog veel meer!"

Info
Info

Meer van De Telegraaf

image beaconimage beaconimage beacon