U gebruikt een oudere browserversie. Gebruik een ondersteunde versie voor de beste ervaring op MSN.

Maggy (28) heeft borderline en last van depressies: Soms lig ik dagen achtereen in bed

Logo De Telegraaf De Telegraaf 10-8-2018 Daphne van Rossum
© Aangeboden door TMG - Telegraaf Media Groep

Je hebt van die dagen dat je je bed bijna niet kunt uitkomen, dat je jezelf niet kunt motiveren om ook maar iets te ondernemen. Maar wat als je bijna alleen nog maar van die dagen hebt? Hoe ga je er dan mee om? Maggy van Eijk (28) weet er alles van. Ze heeft borderline, last van depressies en angsten en doet aan automutilatie. Om de slechtste dagen door te komen, schreef ze het boek Onthoud dit als je verdrietig bent.

"Een boek voor leuke, nare en rare dagen", noemt ze het zelf. Ze heeft het boek geschreven omdat ze de momenten waarop het even echt niet gaat als geen ander kent: “Soms lig ik dagen achtereen in bed. Dan heb ik geen idee dat er zoveel tijd is verstreken. Pas als mijn vriend zegt dat ik mijn kamer niet ben uitgekomen, zie ik het probleem. Gelukkig kan ik dan altijd wel even iemand spreken om erover te praten. Dan bel ik met crisishulpdienst, of live-chat ik met een hulplijn.”

Geen thuisgevoel

Maggy heeft zoals dat heet een onrustige jeugd gehad. “Door het werk van mijn vader zijn we veel verhuisd in binnen- en buitenland. Ik heb er niet per se een trauma aan overgehouden, maar ik heb nooit echt dat ‘thuisgevoel’ gehad of het gevoel dat ik een eigen identiteit had. Elke keer als we verhuisd waren, probeerde ik een coolere, slimmere versie van mezelf te presenteren. 

Soms werd ik gepest, dan viel ik als ‘nieuwe’ toch weer buiten de boot. Toen al had ik een slecht beeld van mezelf, ik voelde me vaak eenzaam en aangekeken omdat ik nieuw was. Dat denk ik nu nog wel eens, dat iedereen naar me kijkt. En dat mijn collega’s mij haten.”

Goede baan

Maggy woont sinds zes jaar in Engeland. Ze heeft een Britse vriend en een goede baan als social media manager bij de prestigieuze televisiezender BBC3. “Ik merk dat mensen hier opener zijn over psychische problemen, vooral sinds prins Harry na de dood van zijn moeder een tijd depressief was. 

In Nederland wordt depressiviteit snel gelabeld als een burn-out. Mijn moeder vertelde eens over een collega van haar die daar last van had. Die blijft dan een paar weken thuis en gaat dan weer aan het werk. Dat vind ik vaag, alsof zoiets in een paar weken is opgelost. Alsof het eenmalig is. Mijn werkgever is gelukkig heel coulant. Als het niet gaat mag ik thuiswerken, dat is heel fijn. Dan hoef ik niet trein in, trein uit.”

Houvast

Voor Maggy helpt het om dingen in kleine stapjes te doen: “Ik maak lijstjes van wat ik moet doen. Op dat lijstje staan zelfs zaken als ontbijten en douchen. Ook zet ik er een werkplanning op. Zo’n lijstje geeft mij houvast, het maakt grote taken voor mijn gevoel kleiner. Het is een ladder van het ene naar het andere moment. Ik maak ze zelfs in het weekeinde.

Op dit moment ben ik 32 weken zwanger en met de baby op komst, komt er flink wat op me af. Mijn vriend is heel begripvol. Voor iemand met borderline is het moeilijk om een relatie gaande te houden. Mijn liefdesleven is nogal turbulent geweest, maar mijn huidige vriend heeft heel veel geduld met me.”

Tinder voor honden

Er zijn gelukkig een hoop dingen waarvan Maggy blij wordt. Door die dingen te delen, hoopt ze anderen te kunnen helpen. “Ik lees graag. Soms trakteer ik mezelf op een goed boek en neem ik het mee om een paar uur te lezen in een café. Of ik laat via een soort Tinder voor honden iemand anders zijn of haar hond uit. Honden vind ik heel fijn.

Praten is ook goed voor me, dan ga ik niet zo in mijn hoofd zitten. Als ik me niet goed voel, dan moet ik mezelf echt pushen om iets te ondernemen. Dat is het beste op zo'n moment. Zo ben ik laatst met een vriendin naar Mamma Mia! Here we go again gegaan. Dan praten we niet, maar het is toch fijn."

Bezig blijven

Naar kantoor gaan, juist als ik me niet goed voel, is soms ook fijn. Het is goed om onder de mensen te zijn. En eigenlijk helpt het al om je gewoon aan te kleden 's ochtends, om aan de dag te beginnen. Zélfs als je het liefst je pyjama zou aanhouden. Oh, en tekenen en creatief bezig zijn! Dat maakt me ook blij. Ik kan het niet en laat het aan niemand zien, maar het helpt me wel.

Maggy benadrukt dat er - ondanks al die positieve dingen - nog altijd dagen zijn waarop ze zich niet goed voelt. "Dat zal de rest van mijn leven wel zo blijven. Maar ik ontdek wel steeds beter wat mij helpt. Dat gun ik anderen ook, dus wellicht dat ik ze met de tips in mijn boek kan helpen.”

Info
Info

Meer van De Telegraaf

image beaconimage beaconimage beacon