U gebruikt een oudere browserversie. Gebruik een ondersteunde versie voor de beste ervaring op MSN.

Hans: 'Mijn vrouw stierf na de geboorte van onze dochter'

Logo De Telegraaf De Telegraaf 19-6-2017 Marjolein Hurkmans
Hans: 'Mijn vrouw stierf na de geboorte van onze dochter'

Bij alleenstaande ouders denk je meestal aan vrouwen die zijn verlaten. Maar er zijn ook veel vaders die het in hun eentje moeten zien te rooien met hun kinderen. Zoals Hans.

De ‘Hoera, het is een dochter’-slinger hing nog maar net voor het raam, toen Tanja overleed aan kraamvrouwenkoorts. Een baby van 8 dagen oud, een kind van 1... Plots stond verslavingsarts Hans er alleen voor. 

Rouwen met een pasgeboren baby

“Toen ik Tanja leerde kennen, had ze een grote kinderwens. Ik was al vader uit een eerdere relatie, maar ik wist dat ik haar alleen echt gelukkig kon maken als we ook samen een baby zouden krijgen. In 2010 werd onze oudste dochter geboren, twee jaar later volgde Pleun. Tanja stierf acht dagen na de geboorte."

"Vanaf dat moment was ik een alleenstaande vader. Ik had een peuter, een pasgeboren baby, een baan en we waren net verhuisd. En ik moest ook nog door een rouwproces. Daar stonden welgeteld drie maanden voor, want daarna was het klaar met de thuiszorg."

Iki en Pleun zijn nu 5 en 6. Ik heb een druk leven. Elke dag sta ik om kwart over zes op. Er moet brood worden gesmeerd en haartjes worden gekamd. Kleertjes leg ik de avond van tevoren al klaar – door schade en schande word je wijs.

Op school ben ik niet heel actief. Ik ben geen voorleesvader en aan luizenkammen heb ik een broertje dood. Ik ben sowieso niet zo goed met meisjeshaar. Kleding kopen vind ik wel weer leuk. Loop ik gezellig met mijn meiden tussen de moeders door de H&M. En ik heb Frozen inmiddels wel honderd keer gezien. 

Of ik ooit verliefd zal worden op een andere vrouw? Geen idee. Ze zeggen weleens dat alleenstaande vaders goed in de markt liggen. Maar ik heb eerder het idee dat het ze afschrikt. Het niet kunnen delen van dingen, is zwaar. En dan heb ik het niet over vervelende, maar juist over de leuke dingen. Dat we naar het strand zijn geweest en dat het zo gezellig was. Of dat het zo leuk was bij ballet.

Ik mis Tanja elke dag. Ik sta ermee op en ik ga ermee naar bed. De meiden zijn er laconieker in. Ze weten niet beter. ‘Mijn mama is dood,’ zeggen ze dan nuchter. Hoe dat straks verder moet in de puberteit, zien we dan wel weer.”


Info
Info

Meer van De Telegraaf

image beaconimage beaconimage beacon