U gebruikt een oudere browserversie. Gebruik een ondersteunde versie voor de beste ervaring op MSN.

Redacteur Julius kende niemand met corona – toen overmeesterde het zijn familie

Logo RTL Nieuws RTL Nieuws 19-1-2021 RTL Nieuws
De oma en de vader van Julius belandden allebei in het ziekenhuis. © Aangeboden door RTL Nieuws De oma en de vader van Julius belandden allebei in het ziekenhuis.

Vlak voor kerst riep RTL Nieuws-redacteur Julius Patty (24) nog dat hij nauwelijks iemand met corona kende. Vlak daarna drong het virus genadeloos zijn familie binnen. Drie mensen belandden in het ziekenhuis, zelf wist hij wonderbaarlijk genoeg coronavrij te blijven. "Maar als enige die niet besmet was, voelde ik me vaak zo machteloos."

Vlak voor kerst ga ik even langs bij mijn ouders in Breukelen. Ze zijn allebei zestigers. Als ik binnenkom, hoor ik mijn vader hoesten. Niets aan de hand hoor, zegt hij. Gewoon een onschuldige verkoudheid zoals hij die wel vaker had. Maar ik vertrouw het niet. Laat je toch testen, dring ik aan.

Mijn vader is sinds twee jaar hartpatiënt. Daarnaast heeft hij diabetes. Voor hem is het dus extra belangrijk om te weten of hij corona heeft of niet. Uiteindelijk volgt hij mijn advies op. De uitslag: positief. Het is het startsein voor een aantal ellendige weken.

Oudsten besmet

Mijn oma blijkt ook positief. Het is schrikken dat de oudsten in de familie besmet zijn, maar mijn oma lijkt met haar 83 jaar klachtenvrij. Later hoort ook mijn moeder dat ze het virus bij zich draagt. Zo snel kan het gaan.

Drie van mijn familieleden moeten de feestdagen binnen in quarantaine doorbrengen. Vooral voor mijn oma, die sinds negen jaar alleen is, vind ik dat sneu. Ik ben bang dat ze zich met de feestdagen ook echt alleen zal voelen.

© Aangeboden door RTL Nieuws

Mijn vader gaat zo snel achteruit dat hij naar het ziekenhuis moet. Hij komt aan de zuurstof te liggen. Ik probeer rustig te blijven, maar dat lukt amper. Twee jaar geleden lag hij ook al een lange tijd in het ziekenhuis. Ik krijg meteen flashbacks naar die periode.

Even wordt zelfs gezegd dat hij misschien naar de ic moet. Hoewel ik weet dat het niet goed gaat, komt het als een verrassing. Ik voel me machteloos. Door corona kan ik niet bij hem en kan ik niks voor hem doen.

“Even wordt zelfs gezegd dat hij misschien naar de ic moet”

Ondertussen is mijn oma tijdens haar quarantaine gevallen. Op haar pols. Waarschijnlijk gebroken. Om dat zeker te weten, moet een foto gemaakt worden. Maar de ambulancemedewerkers willen haar niet meenemen naar het ziekenhuis, omdat 'het niet levensbedreigend is'.

We moeten het zelf maar oplossen. Maar haar zelf naar het ziekenhuis brengen, kunnen wij als familie ook niet, omdat ze besmet is met corona.

De oplossing: een coronataxi. Maar vlak voordat die haar ophaalt, valt ze een tweede keer. Nu op haar heup. En ook die lijkt gebroken.

Ook oma aan de zuurstof

In het ziekenhuis wordt duidelijk dat mijn oma toch meer coronaklachten heeft dan ze dacht. Ook zij moet vanwege een te laag zuurstofgehalte aan de zuurstof.

En alsof dat nog niet genoeg is, merkt mijn vriend die avond dat hij ineens zijn tandpasta niet meer proeft. Weer zo'n schrikmoment. 'Nee, alsjeblieft niet nog één', denk ik meteen.

"Nee, alsjeblieft niet nog één"

Maar ja hoor: op oudejaarsdag krijgen we de positieve uitslag. Mijn vriend is er als twintiger behoorlijk beroerd van. Hij is vooral heel benauwd, met druk op de borst en buik. Niet alleen om mijn vader en oma maak ik me zorgen, ook om mijn vriend. Maar wat kan ik doen? Eigenlijk niks.

Behalve me opnieuw laten testen, maar ik ben weer negatief. Ik kan het niet geloven.

Ook mijn schoonfamilie moet zich laten testen. We hebben daar namelijk kerst gevierd. Mijn schoonvader blijkt besmet. Het is de zoveelste ochtend dat iemand via WhatsApp zijn positieve testuitslag deelt. Houdt het dan niet op?

17 dagen quarantaine

Mijn schoonvader heeft gelukkig milde klachten. Ik neem het zekere voor het onzekere en ga nog tien dagen in quarantaine vanaf het moment dat mijn vriend 24 uur klachtenvrij is. Want hij kan het virus tot de laatste seconde aan mij doorgeven. Het betekent voor mij in totaal 17 lange dagen isolatie.

© Aangeboden door RTL Nieuws

In het begin vind ik het niet eens zo erg. Ik kan gewoon werken vanuit huis. En eindelijk eens dat ene boek lezen of die Netflixserie kijken. Maar als mijn vriend weer naar buiten mag en ik als enige nog binnen moet blijven, wordt het zwaar.

Ik heb alles wel gezien of gelezen en als je op twee hoog woont, komen de muren op een gegeven moment op je af. Om gek van te worden.

Precies op het moment dat ik er echt genoeg van heb, raakt ook nog eens de wc verstopt. Ik scheld er behoorlijk van.

"De scheldwoorden vliegen mijn mond uit."

Wat doe je dan? Weer dat hulpeloze gevoel. De vaste monteur van de verhuurder wil vanwege het virus niet komen. Familie kan niet helpen, want zo’n beetje iedereen is besmet.

Zelf het probleem verhelpen lukt ook niet. En zoveel dagen zonder wc, dat is geen optie. Uiteindelijk bellen we 's avonds laat een bedrijf dat wel wil komen. Als wij maar op afstand blijven.

Narcose te gevaarlijk

Mijn oma's heupoperatie verloopt succesvol. Een polsoperatie erbij kan niet, omdat ze dan onder narcose moet. Dat durven de artsen met haar coronabesmetting niet aan. Het is dus te hopen dat de pols binnen vijf weken uit zichzelf geneest.

© Aangeboden door RTL Nieuws

Ik ben gewend aan een vrolijke en energieke oma. Maar aan de telefoon klinkt ze soms somber. Het doet me pijn, maar ik begrijp haar. Door twee botbreuken woont ze even in een revalidatiecentrum waar ze veel alleen is, en ze heeft ook nog corona.

Bekaf

Gelukkig mag mijn vader op 7 januari naar huis. Hij krijgt een hele lading zuurstofflessen mee, die eruit zien als Noord-Koreaanse raketten. Ik bijt op mijn wang als ik hem voor het eerst door het keukenraam zie. Van de bank naar de keuken lopen is een enorme opgave voor hem, en daarna is hij bekaf. Hij moet zijn conditie weer helemaal opbouwen, maar heeft die zuurstofflessen niet nodig.

© Aangeboden door RTL Nieuws

Terwijl het in mijn familie langzaam wat rustiger wordt - ook mijn oma is coronavrij verklaard - is mijn schoonfamilie aan de beurt.

Wie is de volgende?

Mijn schoonzus wordt uit het niets overgebracht naar het ziekenhuis. Niet vanwege corona, maar vanwege een andere acute situatie. De derde ziekenhuisopname binnen enkele weken. Wie is de volgende, vraag ik me af.

"Het was de derde ziekenhuisopname binnen enkele weken"

Er lijkt nu geen volgende te zijn. De rust is enigszins teruggekeerd, na vier lange weken corona-ellende. Ik was zo'n beetje de enige in de familie die virusvrij was, maar ik stond machteloos. Ik kon niemand die ziek was opzoeken.

Het afgelopen jaar heb ik het virus serieus genomen. Maar zolang het niet dichtbij je komt, lijkt het vooral iets dat een ander overkomt. Nu weet ik dat het snel kan gaan. En dat het maar een klein beetje dichtbij hoeft te komen om bijna je hele familie te grijpen.

Info
Info

Meer van RTL Nieuws

image beaconimage beaconimage beacon