U gebruikt een oudere browserversie. Gebruik een ondersteunde versie voor de beste ervaring op MSN.

Ollongren nog steeds ambtenaar

Logo De Telegraaf De Telegraaf 11-2-2019 Wouter de Winther

Het was een herfstachtige dag in Den Haag, toen een groepje coalitie-Kamerleden er schoon genoeg van had. Waren ze met hun assistenten naar het ministerie van Binnenlandse Zaken gekomen voor politiek overleg over de woonmaatregelen in het klimaatakkoord, kwam de minister niet opdagen! Het gezelschap moest genoegen nemen met enkele ambtenaren.

Wouter de Winther © Aangeboden door TMG - Telegraaf Media Groep Wouter de Winther

Kajsa Ollongren bleek wel op het ministerie te zijn, maar had op hetzelfde moment een afspraak met klimaatkardinaal Diederik Samsom laten inplannen. Daar namen de Kamerleden geen genoegen mee. De minister werd ontboden. „Ik heb het kort gehouden”, zei ze volgens betrokkenen afgemeten na binnenkomst tot het wachtende gezelschap. Ze was kennelijk nooit van plan geweest om erbij te zijn.

Kamerleden serieus nemen is belangrijk, weten ze wel op het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat. Toenmalig staatssecretaris Tineke Huizinga (ChristenUnie) maakte zich ooit onsterfelijk door parlementariërs Appelsientje aan te bieden terwijl ze voor zichzelf een glas versgeperste jus d’orange liet aanrukken. Dat vergaten de geachte volksvertegenwoordigers nimmer.

De rest van haar politieke loopbaan werd een mislukking. Het respect ontbrak. De ov-chipkaart, het taxivervoer, de aanbesteding van het openbaar vervoer: elke keer was de Kamerconfrontatie een martelgang. Toen uitlekte dat ze vanaf haar Italiaanse vakantieadres op kosten van de belastingbetaler een privéjet had ingehuurd om de ministerraad bij te wonen, wankelde zelfs haar baan. Na keiharde kritiek uit de Tweede Kamer en een pittig gesprek met premier Balkenende en vicepremier Rouvoet, betaalde ze de rekening van 11.800 euro uit eigen zak. Van Huizinga werd in Den Haag daarna lang niets meer vernomen.

Rekeningen worden in Den Haag vroeg of laat vereffend, weten en merken ze ook bij de PVV. Sinds het aantreden van minister Ollongren is er een felle strijd losgebroken met de partij van Geert Wilders. Die wil dat de jonkvrouw afscheid neemt van haar Zweedse paspoort en hekelt het door haar uitgevoerde coalitie-besluit om het raadgevend referendum af te schaffen. Op haar beurt waarschuwt de D66-bewindsvrouw voor het gevaar van het populisme, waar Forum voor Democratie en de PVV symbool voor moeten staan.

Klap

Geen wonder dat de partij van Wilders in woede ontstak toen ze het onlangs gepresenteerde voorstel van Ollongren las om partijfinanciering te hervormen.

Daarin stond dat giften aan politieke partijen van buiten de EU worden verboden. Zo werd de eerste klap uitgedeeld. De armlastige PVV kon namelijk wel eens op giften rekenen van Amerikaanse sympathisanten.

De verscherping kwam er na het rapport van de commissie Veling over partijfinanciering. Daarin werd ook voorgesteld om de minimumgrens van 1000 leden te schrappen, die nu voor partijen geldt om in aanmerking te komen voor staatssubsidie.

De PVV heeft alleen Geert Wilders als lid en zou door het verdwijnen van deze grens zomaar een miljoen euro subsidie kunnen innen. Deze aanbeveling werd echter niet overgenomen door de D66-bewindsvrouw; daar moest eerst maar eens een ’politieke discussie’ over worden gevoerd, vertelde ze aan NRC.

Dat staat genoteerd bij de PVV.

La

Het in stand houden van de politieke status quo lijkt op meerdere vlakken het uitgangspunt van de voormalig ambtenaar. In een interview met deze krant afgelopen december toonde ze geen enkele aandrang om ook maar iets te veranderen aan het politieke systeem in Nederland, bijvoorbeeld via een direct gekozen burgemeester of een correctief referendum.

Oud-minister Johan Remkes had daartoe met zijn staatscommissie juist een stevige voorzet voor gegeven. „Het komt niet in een la”, beloofde Ollongren, maar enige politieke visie op wat ze zelf uit het rapport wil verwezenlijken ontbrak volledig. „Laat die discussie maar gevoerd worden”, sprak de bewindsvrouw, als ware zij ook maar een stuurloos zeilscheepje op de woelige politieke baren.

Natuurlijk, de minister gaat ook de boer op ter bestrijding van ’fakenews’. Maar wat doet haar departement eigenlijk zelf om journalisten hun werk te laten doen?

Wachtgeld

Deze krant vroeg op wat er de afgelopen jaren is uitgekeerd aan wachtgeld voor Haagse politici. Niet om hen het financiële vangnet te misgunnen als hun baan na een aftreden of nieuwe verkiezingen ineens ophoudt te bestaan. Wel om bloot te leggen dat sommige van de hoogopgeleide ex-politici in de luwte van de publiciteit zich het belastinggeld goed laten welgevallen.

Waar de meesten zoals het hoort snel zelf in hun levensonderhoud voorzien, pakken anderen jaar in jaar uit 70 mille mee naar huis. Een ex-staatssecretaris is zelfs al jarenlang goed voor tonnen aan gratis geld, een recent afgetreden minister in twee jaar al voor meer dan twee ton.

Het ministerie wilde uit privacy-overwegingen niet zeggen wie wie is en verstrekte een geanonimiseerde lijst aan De Telegraaf.

Intussen ging het departement zelf alle ex-politici benaderen om ze te waarschuwen dat de krant met een verhaal bezig was en zou kunnen ’ontcijferen’ wie wie was, compleet met de verwachte publicatiedatum. Zo wisten betrokkenen dat ze een paar dagen maar even de telefoon niet moesten opnemen. Met dank aan de minister van het ooit zo transparante D66.

Info
Info

Meer van De Telegraaf

image beaconimage beaconimage beacon