U gebruikt een oudere browserversie. Gebruik een ondersteunde versie voor de beste ervaring op MSN.

Misja is koopverslaafd: Mijn dochter vindt het normaal

Logo De Telegraaf De Telegraaf 7-9-2018 Vivienne Groenewoud
© Aangeboden door TMG - Telegraaf Media Groep

Drank, drugs, eten, gokken en/of shoppen. Door het kopen van kleding je rekeningen niet meer kunt betalen... Misja van der Wal (48) kent het. Ze zoekt momenteel noodgedwongen andere woonruimte. "Thuis liggen overal kleren, vaak met de kaartjes er nog aan."

Misja werkt als hostess bij de VU en heeft twee zoons (14 en 11) en een dochter (10). Door haar koopverslaving raakte ze in de schulden. 

RTL 5-programma 

"Ik ben laatst de stad in gegaan en toen dacht ik: 'Bekijk het maar, ik koop gewoon die schoenen - en dat truitje!' Natuurlijk kent iedere vrouw dat wel, maar bij mij is het extreem. Ik heb ­meegedaan aan het RTL5-programma Koopziek, met Angela Groothuizen.

Toen ik me had aangemeld, dacht ik: 'Dit is het. Mijn laatste kans. Mijn redding!' Natuurlijk had ik mijn verslaving liever anders opgelost dan voor de ogen van heel Nederland, maar ja, het doel heiligde de middelen. 

Psycholoog

Helaas bleek ik nogal naïef. Zo’n programma wordt natuurlijk toch om een bepaalde reden gemaakt: ze willen mooie beelden, het liefst zo smeuïg mogelijk, en een happy end.

Maar in werkelijkheid was ik aan het einde van het programma nog niet van mijn koopverslaving af, en eerlijk gezegd was de psycholoog ook niet bepaald een ster; ze vertelde in ieder geval niets wat ik nog niet wist.

Nazorg

Er was nazorg en ik ken de trucjes - zoek het niet op, zoek afleiding - maar misschien was ik zelf wel te slap. Het blijft een mix van factoren. Na het programma schaamde ik me extra. Ik dacht: 'De hele buurt weet het nu en dan kom ik weer aanlopen met mijn tasjes!'

Als puber was ik al heel onzeker. Maar ik merkte dat wanneer ik mooie, nieuwe kleding droeg, ik me een stuk beter voelde over mezelf. Dat werkt nu nog steeds zo: als ik er goed uitzie, dan 'word' ik iemand.

Slinkse trucjes

Als ik veel werk, kan ik het beter volhouden om niets te kopen, maar na een tijdje moet ik gewoon shoppen. De drang is te sterk om te negeren. Voor het programma mocht ik tien dagen geen kleding en schoenen kopen, maar ik bedacht allerlei slinkse trucjes en kocht in plaats daarvan gewoon een heel dure fles wijn.

In mijn huis is het boven één grote chaos. Overal liggen kleren, vaak met het kaartje er nog aan. Ik heb wel een stuk of honderddertig spijkerbroeken. Heel lang gaf ik zelfs zo veel geld uit, dat ik mijn vaste lasten niet eens kon betalen.

Relatiebreuk

Mijn vriend en ik hebben net een punt achter onze relatie gezet en mijn koopverslaving heeft daar zeker aan bijgedragen. Maar door alle stress rondom mijn relatiebreuk is mijn shopgedrag nu weer helemaal geëxplodeerd. Door het kopen probeer ik toch een soort leegte te vullen.

Veel mensen zien een koopverslaving als iets grappigs. Het heeft het imago van een 'schattige verslaving'. Toen ik het aan mijn toenmalige chef vertelde omdat ik extra vrij moest nemen voor het programma, moest die heel erg lachen.

Depressief

Maar het is net zo’n erge verslaving als drugs. Het geluksmoment is kort; als ik bij de kassa sta en heb afgerekend zakt het al af. Toch wil ik dan een dag later weer de stad in. Ik zie altijd wel iets wat ik wil kopen, en als ik niets zie word ik depressief. 

 

Natuurlijk probeer ik de verleiding te weerstaan. Als ik met het zoveelste zwarte laarsje in mijn hand sta, zeg ik tegen mezelf: 'Je hebt al honderd paar laarsjes!' Maar ja, die hebben dan weer een ander hakje.

Heel soms lukt het me toch om iets te laten liggen, maar dan spookt het de hele avond door mijn hoofd en ga ik toch vaak de volgende dag terug om het alsnog te kopen.

Dochter

Ik shop trouwens niet alleen voor mezelf. Ook voor mijn dochter. Ook zij heeft kasten vol met nieuwe kleding en vindt dat normaal. Ook qua geld uitgeven lijkt ze op me: haar zakgeld vliegt ook meteen haar zak uit. Natuurlijk maak ik me daar zorgen over. Ik hoop niet dat ze hetzelfde probleem ontwikkelt als ik. 

Ik moet nu andere woonruimte zoeken, wat voor een hoop stress zorgt. Maar als ik straks in rustiger vaarwater kom, hoop ik dat de drang om zoveel te kopen weer wat minder wordt. Ik heb nu nog een schuld van 5000 euro, daar wil ik dolgraag van af..."


Info
Info

Meer van De Telegraaf

image beaconimage beaconimage beacon