U gebruikt een oudere browserversie. Gebruik een ondersteunde versie voor de beste ervaring op MSN.

Thomas vreesde als kind voor zijn leven 'Als ik sliep, drukte mijn broer een kussen op mijn gezicht'

Logo De Telegraaf De Telegraaf 20-10-2017 Hester Zitvast

Thomas (44)* herkende veel in het verhaal van Paula, die VROUW.nl vertelde over haar gewetenloze zoon Roy. Hij groeide zelf op met een broer die geen enkel empathisch vermogen had en heeft als kind regelmatig voor zijn leven gevreesd. "Ik was het jongere broertje én dus een makkelijk doelwit."

© Aangeboden door De Telegraaf

Niet meer veilig

"Lucas (47) vertoonde al heel jong afwijkend gedrag. Zowel mijn vader als moeder zat er bovenop, ze waren heel duidelijk en streng tegen hem. Vooral mijn moeder doorzag zijn gedrag heel goed en voedde hem met een andere methode op dan ze mij en mijn twee oudere zussen opvoedde. Ze moest wel, om hem in toom te houden. Helaas overleed ze toen ik tien jaar was. Ondanks alles wat er tot dan toe was gebeurd, voelde ik me nog wel veilig. Maar toen ik mijn moeder niet meer had, was dat voorbij."

 

Ik kreeg geen lucht meer

"Ik deelde een kamer met Lucas en hij vond daardoor altijd wel een moment alleen met mij om me te kleineren. Hij sloeg me 's nachts zomaar ineens, omdat hij vond dat ik te luid ademde. Of hij sprong bovenop me als ik sliep. Ik ben meerdere keren in paniek wakker geschrokken, omdat ik geen lucht meer kreeg. Lucas drukte dan met een kussen op mijn gezicht."

Hij was het slachtoffer

"Als ik dat tegen mijn ouders vertelde, draaide hij het verhaal om. Hij was het slachtoffer, niet ik. Ze kenden hem en wisten dat het niet klopte wat hij zei. Lucas maakte toen ik klein was mijn speelgoed kapot en draaide de schroeven uit mijn nieuwe fiets. Ik had één pop, die ik 'ellendeling' had genoemd. Zo noemde Lucas mij altijd en die pop was mij heel dierbaar. Lucas genoot ervan de pop te martelen en met stift te bekliederen. Alles om mij te kwetsen."

Littekens

"Ik ben talloze keren door mijn broer in elkaar geslagen totdat het zwart werd voor mijn ogen. Ik heb diverse malen het gruis van mijn tanden in mijn mond gehad en ik heb nog steeds littekens op mijn lijf zitten die hij heeft veroorzaakt. Hij probeerde van alles om de eigen identiteit die ik als puber opbouwde, af te breken."

Supercharmant

"Hij las een liefdesbrief voor die ik van een meisje had gekregen en maakte me vaak belachelijk. Hij wist zijn momenten uit te kiezen; naar de buitenwereld toe was hij supercharmant. Als ik mensen vertelde wat hij mij aandeed, geloofden ze me niet. Alleen mensen die heel dichtbij hem stonden, hadden door dat er iets niet klopte."

Verontrustende tekeningen

"Nadat mijn moeder wegviel, werd mijn vader voogd over ons en mijn oudste zus toeziend voogd. Het waren de jaren 80: veel aandacht voor de problematiek van mijn broer was er niet. Slechts één keer leek er hulp te komen, toen leefde mijn moeder nog. Lucas had gruwelijke tekeningen gemaakt, die de schoolarts verontrustend vond. Toen hij dat doorhad, paste hij zijn tekeningen aan, heel slim."

Schaamte

"Ik vond het lastig om mijn angsten aan te kaarten. Deels uit schaamte, maar ook omdat ik bang was dat het gevolgen zou hebben voor ons gezin. Als eenoudergezin wordt de oorzaak van problemen vaak in die hoek gezocht. Ik was bang dat ik uit huis zou worden geplaatst, omdat werd gedacht dat mijn vader het alleen niet aankon."

Praten had geen zin

"Ik heb vaak geprobeerd om met Lucas te praten. Ik kan me nog goed een gesprek herinneren, waarin ik een woord gebruikte dat hij niet begreep. 'Zoek het maar op in het woordenboek', zei ik. Dat deed hij, maar hij kon het niet snel genoeg vinden naar zijn mening. In woede sloeg hij mij voluit met het boek in mijn gezicht. Ik eindigde met een beschadigd oog bij de huisarts."

Ik vocht terug

"Zijn laatste grote uitbarsting tegen mij was toen ik een jaar of achttien was. Ik had een tandenstoker in mijn mond en hij gaf mij het bevel het uit mijn mond te halen. Ik vroeg hem waarom, want waar gaat dat nou over? Hij ontplofte en viel me aan. De meubels vlogen in het rond. Ik vocht terug, ik was het zo zat. 'Vanaf nu ben jij mijn broer niet meer', riep ik. Mijn vader, die later in een kamer naast ons bleek te zitten, had alles gehoord. Ik zag dat hij de tranen in zijn ogen had staan."

Ook dieren werden mishandeld

"Ik was Lucas' doelwit, waarschijnlijk omdat ik het jongste broertje was. Maar ik was niet de enige die onder hem te lijden had. Hij was ook sadistisch naar dieren toe. Wij hadden altijd veel dieren thuis en daar gooide hij mee. Of hij prikte een naald door een insect en keek toe hoe het stierf. Lucas zette express hamsters bij elkaar, die elkaar dan tot bloedens en tot de dood toe aanvielen. Daar kon hij gebiologeerd naar kijken, ik ging ervan over mijn nek. En als we als kleine kinderen bij het hertenkamp waren, voerde hij ze bewust plastic zakjes, omdat op de bordjes stond dat de dieren daar ziek van werden. Hij wist dat ik daarvan in paniek raakte. "

Timide en stil

"Vorig jaar is mijn vader overleden. Na de begrafenis heb ik alle banden met Lucas verbroken. Ik onderhield minimaal contact voor mijn vader, dat hoeft nu niet meer. Ik heb zelf drie kinderen en heb ze nooit een seconde alleen met hun oom durven laten. Lucas heeft ook kinderen. De keren dat ik ze heb gezien, maken ze een totaal andere indruk dan mijn kinderen, die heel sociaal zijn. Lucas' kinderen zijn ontzettend timide en stil."

Testament

"Ik ben bang dat ze heel wat met hem moeten doorstaan. Ook zijn vrouw is het slachtoffer, denk ik. Ik voel me deels verantwoordelijk, maar tegelijkertijd weet ik ook dat er met dit soort mensen niet te praten valt. Ik ben zo bang voor hem, dat ik in mijn testament expliciet heb laten opnemen dat, mocht er ooit iets met mijn vrouw en mij gebeuren, de kinderen nooit bij Lucas terechtkomen."

Gevreesd voor mijn leven

"Lucas heeft mijn jeugd gedomineerd. Hij heeft mij gevormd tot wie ik nu ben en dat is niet negatief uitgevallen, gelukkig. Ik waardeer de vrijheden die ik nu heb enorm, bijvoorbeeld. Ik help anderen graag en ik ben naar mijn eigen kinderen toe heel alert. Slaan wordt echt niet getolereerd bij ons thuis. Als er iets is, praten we erover met elkaar. Ik heb tot mijn 20ste elke dag gevreesd voor mijn leven. Als ik nu te horen krijg dat Lucas iemand heeft vermoord, zou ik daar geen seconde vreemd van opkijken."

Hij werkt bij defensie

"Hij is er toe in staat. Lucas heeft een baan bij defensie. Alle psychologische tests heeft hij glansrijk doorstaan, omdat hij heel slim is en ook nog eens perfect kan manipuleren. Hij zegt precies dat wat iemand wil horen. Zijn karakter komt hem in de oorlogsgebieden waar hij heeft gevochten goed van pas. Hij heeft de heftigste dingen gezien en meegemaakt, maar die doen hem niets. Hij heeft geen respect voor mensenlevens."

Tranen in zijn ogen

"Als ik ergens op m'n twaalfde dood gevonden zou zijn, vermoord door Lucas, had mijn omgeving waarschijnlijk wel toegegeven dat ze vreemde dingen hadden gemerkt. Maar zolang het goed bleef gaan, hield iedereen zijn mond. Vlak voor zijn dood, heb ik mijn vader gevraagd of hij heeft gezien wat Lucas mij allemaal heeft aangedaan. 'Ja', zei hij, met tranen in zijn ogen. Ik zag zijn onvermogen en begreep het ook; je kunt van een ouder bijna niet vragen om te kiezen tussen twee kinderen waar je allebei van houdt. Daarom heb ik ook zoveel respect voor de ouders van Roy. Zij trekken wel aan de bel en zoeken hulp. Zij zien dat er iets goed mis is en durven daarvoor uit te komen. Dat vraagt heel veel moed."

Wees eerlijk

"Ouders zijn geneigd dit soort problemen met de mantel der liefde te bedekken. Dat is alleen voor deze kinderen de oplossing niet en het is ook de oplossing niet voor eventuele broertje en zusjes. Er moet hulp voor deze kinderen komen, een team aan toezicht. Ik kan ouders die dit doormaken alleen maar adviseren eerlijk naar zichzelf en naar elkaar te zijn. En ook naar de buitenwereld. Als een kind dieren vermoordt, is er iets aan de hand."

Neem deze ouders serieus

"Bescherm je kinderen tegen elkaar. En aan de omgeving zou ik willen zeggen: neem deze ouders serieus. Niemand valt voor z'n lol zijn of haar eigen kind af. Ze kunnen alle steun gebruiken. Het wordt tijd dat we meer over dit onderwerp gaan praten. Ik heb jarenlang blootgestaan aan huiselijk geweld tussen kinderen onderling. Voor zoiets mag je je ogen niet sluiten."

(Uit privacyoverwegingen zijn de namen in dit artikel gefingeerd.)

Info
Info

Meer van De Telegraaf

image beaconimage beaconimage beacon