U gebruikt een oudere browserversie. Gebruik een ondersteunde versie voor de beste ervaring op MSN.

Chobe: in het land van de olifanten

Logo Columbus Travel Columbus Travel 1-4-2014 Columbus Magazine

Dode olifanten, overal waar ik de afgelopen dagen ben geweest zie ik dode olifanten. Sommige zijn al grotendeels opgegeten, de huid hangt als een slappe doek om het karkas. Andere lijken een tukje te doen, maar zullen nooit meer wakker worden. Van de meesten ontbreken de slagtanden. Rangers voorkomen daarmee dat stropers de smoes kunnen gebruiken dat ze hun ivoor van een dode olifant hebben.

Op zoek naar de dader

Vandaag rijden we langs het zoveelste karkas. De stank is niet uit te houden. Fotografe Louise en ik houden met bolle wangen onze adem in. Dan spot onze gids Sefela een van de daders. We rijden langzaam naar hem toe. Hij ligt te slapen in de middagzon onder een marula (ook wel olifantenboom genoemd) en schrikt zo dat er opeens iemand op twee meter van hem staat dat hij met een brul opspringt maar meteen weer omvalt.

Makkelijke prooi

De leeuw is zo volgevreten dat het lijkt alsof hij een skippybal heeft ingeslikt. Zijn ademhaling is zorgwekkend snel. Voor mijn vertrek naar Botswana, waar ik nu ben, had ik gelezen dat olifanten niets te vrezen hebben van leeuwen want ze zouden te groot en te gevaarlijk zijn. Maar hier is niets minder waar. De tachtigduizend olifanten in het nationaal park Chobe zijn verzwakt door de droogte die al maanden aanhoudt en de daaruit volgende voedselschaarste. Ze zijn een makkelijke prooi voor de leeuwen, die zich hebben gespecialiseerd in de dikhuiden.

De gestolen rivier

We bevinden ons vlakbij de Savuti-rivier. Naast de Chobe-rivier en het Savuti-moeras is het de enige kleine oase in het verder gortdroge park, dat er vanuit het vliegtuig uitziet als een woestijn met enkel dode bomen. Dat klinkt niet als een aantrekkelijk bestemming, denk je misschien, maar dan vergis je je. Tijdens de droge maanden verzamelen namelijk bijna al het wild en alle vogels zich rond deze waterbronnen. Aan de Savuti-rivier voel je je als toeschouwer op Times Square, waar in dit geval de dieren oud en nieuw vieren. Werkelijk overal zijn dieren. Je komt ogen tekort.

Zwaar gebrul

Een Zwitsers stel op huwelijksreis heeft in onze lodge de beste bungalow gekregen, het dichtst bij de rivier. Na hun eerste nacht hebben we het tweetal oordoppen gegeven omdat het zware gebrul en getrompetter het onmogelijk maakt in slaap te vallen. Olifanten zetten de radio na tien uur echt niet zachter. Gids Sefela vertelt ons dat het enkele jaren geleden nóg extremer was. ‘Voor 2010 stond de rivier droog. De enige plek waar dieren water konden halen waren de twee waterputten die we voor de lodge hadden geslagen. De olifanten vóchten letterlijk om het water. Op een gegeven moment was het zo erg dat de grootste olifanten hun slurf direct in de put stopten en niets voor de andere olifanten overlieten. Zelfs ondergrondse buizen voor de buitendouches van de bungalows werden door de olifanten opgegraven en kapot gerukt.’

Zwembad als drinkwater

In het nationaal park Chobe lopen ongeveer tachtigduizend olifanten rond. Foto: Louise ten Have © copyright Columbus Magazine 2012 In het nationaal park Chobe lopen ongeveer tachtigduizend olifanten rond. Foto: Louise ten Have

Sefala lacht. ‘Leeuwen durfden niet in de buurt te komen van de grootste olifanten. Ze drongen uit wanhoop het terrein van de lodge binnen en dronken uit het zwembad. Maar sinds 2010 begon de Savuti-rivier na twintig jaar droog te hebben gestaan, opeens weer te stromen. Het begon als een klein slootje, maar op het hoogtepunt hadden we hier een brede rivier. Niemand weet waarom. En dan weet je meteen waarom deze rivier de Savuti heet – de betekenis van het woord savuti in onze taal is ‘moeilijk te begrijpen’.’  

Dit artikel is geproduceerd door reismagazine Columbus. © Columbus Media 2014.

Info
Info

Meer van Columbus Travel

image beaconimage beaconimage beacon