Güncel olmayan bir tarayıcı kullanıyorsunuz. En iyi MSN deneyimi için lütfen bir supported version kullanın.

Servikal Kanser Tedavileri

23.5.2014 the Healthline Editorial Team
Healthline Image © Servikal Kanser Tedavileri Healthline Image

Servikal kanser bulunan kişilerin yaklaşık yüzde 75'i bu hastalık nedeniyle ölmeyecektir ama prognoz temel olarak tümörün büyüklüğü ve kapsamına göre büyük değişiklik gösterir. Tüm kanserlerde olduğu gibi servikal kanserler lenf düğümlerine ve sonra vücuttaki başka organlara metastaz yapabilir (yayılabilir). Kanser ne kadar ileriyse tedavi o kadar agresiftir. Servikal kanser için standart tedaviler arasında cerrahi, radyasyon tedavisi, kemoterapi veya bu tedavilerin bir kombinasyonu vardır.

Cerrahi

Cerrahinin orijinal bölgede, bölgesel lenf düğümlerinde ve varsa kanserin yayıldığı bölgelerde mümkün olduğunca fazla kanseri çıkarması amaçlanır.

Kriyoterapi

Kriyoterapi, kanserli dokuları imha etmeye yönelik daha az invaziv bir yöntemdir. Bu işlemle anormal doku, dondurularak imha edilir.

Lazer Ablasyonu

Anormal hücrelerde ablasyon yani imha veya buharlaştırma gerçekleştirmek için cerrahi bir lazer kullanılabilir.

Koni Biyopsisi

Koni eksizyonu veya servikal konizasyon da denen koni biyopsisi serviksin displastik veya kanserli hücreler içeren V şekilli bir kısmını çıkarmak için yapılan bir işlemdir. Eksizyon bir soğuk bıçak veya halka elektrocerrahi eksizyonu (LEEP) işlemi kullanılarak yapılır. Anormal hücreler sonra bir patolog tarafından analiz edilip uygun tedaviyi belirlemek üzere evrelendirilir. Konizasyon işlemi sıklıkla hem diagnostik bir teknik hem bir tedavi olarak düşünülür. Ancak yakın zamanlı bir çalışma cerrahın becerisi ve birkaç diğer faktöre bağlı olarak LEEP veya soğuk bıçak işlemi yapılan hastaların yaklaşık dörtte birinde cerrahi kenarlarda (insizyon kenarları) anormal hücrelerin bırakıldığını bulmuştur. Bu hasta alt kümesi içinde servikal kanser gelişmesi olasılığını belirlemek için ek çalışmalar gereklidir.

Histerektomi

Bazı durumlarda bir histerektomi gereklidir. Bir histerektomi uterusu (serviks dahil) çıkarmak için yapılan cerrahidir. Uterus karnın ön kısmında bir cerrahi insizyon yoluyla (abdominal histerektomi), vajen içinden (vajinal histerektomi) veya laparoskopi kullanılarak (laparoskopik histerektomi) çıkarılabilir.

Bazen bir radikal histerektomi de gerekebilir. Bu cerrahide uterustan fazlası çıkarılır. Ayrıca aşağıdakiler çıkarılmaktadır:

  • Uterus yakınındaki dokular (parametrium ve uterosakral ligamanlar)
  • Vajenin üst kısmı (yaklaşık 2,5 cm)

Bazı durumlarda, pelvik lenf düğümleri de çıkarılır. Buna pelvik lenf düğümü diseksiyonu denir.

Herhangi bir türde histerektomi yapılan bir kadın maalesef ileride çocuk sahibi olamayacaktır. Histerektomi ve hatta radikal histerektomi bir kadının cinsel zevk alma yeteneğini azaltmaz. Vajenin kısaltılması ve uterus ve serviksin çıkarılması kadının orgazma erişme yeteneğini herhangi bir şekilde etkilemez.

Trakelektomi

Bazı kadınlarda histerektomi yerine trakelektomi yapılabilir. Trakelektomide serviks ve vajenin üst kısmı çıkarılır ve uterus boşluğunda suni bir açıklık oluşturmak üzere bir "torba ağzı" sütürü kullanılır. Trakelektomi kadınların çocuk sahibi olma yeteneğini kaybetmeden tedavi edilmelerini mümkün kılar.

Pelvik Ekzanterasyon

Kapsamlı tedaviden sonra servikal kanser halen nüksediyorsa bir kadında pelvik ekzanterasyon yapılması gerekebilir. Bu işlem uterus, yakındaki dokular, kanserin nereye yayıldığına bağlı olarak vajenin üst kısmı ve pelvik lenf düğümlerinin mesane, vajen, rektum ve/veya kalın bağırsağın bir kısmıyla birlikte çıkarıldığı daha ciddi bir cerrahidir.

Radyasyon

Radyasyon bölgeyi hedef alan bir harici ışınla iletilebilir veya bazen brakiterapi (braki ön eki kısa anlamına gelir) adlı bir teknikle, bazen tek bir dozla içeriden iletilebilir. Bu işlemde radyasyon içeren tohumlar serviks içinden implante edilir veya doğrudan tümör içine enjekte edilir. Brakiterapi tümörün kalın bağırsağı istila ettiği ve cerrahinin hemen hemen daima kısa sürede ölümcül olacak sistemik bir enfeksiyona neden olacağı için kanserin ameliyat edilemeyeceği durumlar gibi belirli hastalarda faydalı olabilir.

Kemoterapi

Çalışmalar invaziv servikal kanseri olan ve konkomitan (yani "eş zamanlı") radyasyon tedavisiyle birlikte kemoterapi alan kadınlarda sağkalım şansının sadece kemoterapi alanlara göre çok daha iyi olduğunu göstermiştir. Servikal kanser tedavisi için kullanılan kemoterapötik ajanlar (ilaçlar) arasında sıklıkla florourasil (Adrucil, Carc, Efudex, Flouroplex) veya hidroksiüre (Hydrea, Droxia) ile kombine edilen sisplatin (Platinol) vardır. Klinik çalışmalarda ve uygulamada başka ajanlar da test edilmiştir ama hiçbiri tek başına veya başka bir kemoterapi ajanıyla kombinasyon halinde sisplatinin haftalık uygulanmasından daha etkili olmamıştır. Kemoterapi tedavisinin sakıncası kanserli hücreler yanında sağlıklı hücrelere de zarar vermesi ve saç kaybı, bulantı ve kusma gibi çok sayıda yan etkiye yol açabilmesidir.

İlgili Tedavi Gelişmeleri

Servikal kanser için bir tedavi rejimi seçerken tek ele alınan konu sağkalım değildir. Birçok kadın doğurganlıklarını da korumak ister ve bu durum çalışan overler ve ideal olarak kullanılabilir bir uterus gerektirir. Araştırmacılar, kadınlar ve çiftlere tedavi ve sonrasındaki doğurganlık ve cinsel işlev bakımından daha fazla kontrol sağlamak üzere şaşırtıcı yeni seçenekler geliştirmektedir. Deneysel olarak geliştirilmekte olan çok ilginç bir teknik bir hastanın over dokusunun bir kısmının pelvisten ön kola aktarılmasıdır. Bir kortikal strip adı verilen bu doku, nakli yapıldıktan sonra yeni konumunda normal şekilde çalışmaya başlar ve hormonlar ve hatta yumurtalar üretir. Araştırmacılar stripten oositleri (gelişmemiş ovumlar veya yumurtalar) almak ve bunları bir hasta veya bir taşıyıcı annenin uterusuna implante etmek için güvenilir teknikler geliştirmeye çalıştırmaktadır.

Doğurganlığı korumanın başka bir araştırılan yöntemi radyasyon tedavisinden veya kemoterapi başlamadan veya overler cerrahi olarak çıkarılmadan önce overlerden alınan oositler için kriyoprezervasyon (dondurarak koruma) yapmaktır. Bu teknik, fertilize edilmiş bir ovumun veya ovumların alındığı embriyo prezervasyonuyla aynı şey değildir. Kriyoprezervasyon sadece daha sonra olgunlaştırılıp fertilize olabilecek immatür oositleri alır. İşlemin başarısızlık oranı halen yüksektir ama gelecekteki araştırmalarla bazı hastalar için gerçekçi bir seçenek haline gelebilir.

Reklam Seçimleri
Reklam Seçimleri
image beaconimage beaconimage beacon